Ο πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής του 16ου Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας, Γιώργος Μπήτρος, μιλά για τη φετινή διοργάνωση, την πορεία του θεσμού και την ανάγκη δημιουργίας ενός σύγχρονου θεατρικού χώρου στο νησί.
Από τις 24 Ιουλίου έως τις 13 Αυγούστου, το Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας επιστρέφει για 16η συνεχόμενη χρονιά, επιβεβαιώνοντας τη θέση του ως ένας από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς θεσμούς του καλοκαιριού στο νησί.
- Ο πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής του 16ου Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας, Γιώργος Μπήτρος, μιλά για τη φετινή διοργάνωση, την πορεία του θεσμού και την ανάγκη δημιουργίας ενός σύγχρονου θεατρικού χώρου στο νησί.
- Το Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας συμπληρώνει φέτος 16 χρόνια. Ποια θεωρείτε ότι είναι η σημαντικότερη παρακαταθήκη που έχει αφήσει στο νησί;
- Τι ξεχωρίζει στο πρόγραμμα της φετινής διοργάνωσης και τι θα θέλατε να προσέξει ιδιαίτερα το κοινό;
- Πώς έχει εξελιχθεί το Φεστιβάλ από την πρώτη χρονιά μέχρι σήμερα; Τι έχει αλλάξει περισσότερο;
- Πόσο έχει αγκαλιάσει η τοπική κοινωνία αυτόν τον θεσμό όλα αυτά τα χρόνια;
- Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις για τη διοργάνωση ενός θεατρικού φεστιβάλ σε ένα νησί όπως η Αίγινα;
- Υπάρχει κάποια παράσταση ή κάποια στιγμή από τα προηγούμενα χρόνια που θεωρείτε σταθμό στην ιστορία του Φεστιβάλ;
- Ποιο είναι το όραμά σας για το Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας τα επόμενα χρόνια;
- Τι θα λέγατε σε έναν επισκέπτη που δεν έχει παρακολουθήσει ποτέ παράσταση του Φεστιβάλ; Γιατί αξίζει να έρθει φέτος;
- Σε μια εποχή όπου η ψυχαγωγία γίνεται όλο και πιο γρήγορη και ψηφιακή, γιατί πιστεύετε ότι το θέατρο εξακολουθεί να είναι απαραίτητο;
Η φετινή διοργάνωση, που πραγματοποιείται από τον Δήμο Αίγινας, θα φιλοξενήσει παραστάσεις επαγγελματικών θιάσων, με τη συμμετοχή γνωστών ηθοποιών και δημιουργών, ενώ οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στην αυλή του Καποδιστριακού Ορφανοτροφείου και στην αυλή του 2ου Δημοτικού Σχολείου Αίγινας.
Με αφορμή τη φετινή διοργάνωση, το Aegina365.gr συνομίλησε με τον πρόεδρο της οργανωτικής επιτροπής του Φεστιβάλ, Γιώργο Μπήτρο, ο οποίος μιλά για τη διαδρομή των 16 χρόνων, τη σημασία του θεσμού για την τοπική κοινωνία, τις προκλήσεις της διοργάνωσης, αλλά και το μεγάλο ζητούμενο για την Αίγινα: την ύπαρξη ενός κατάλληλου θεατρικού χώρου.
Το Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας συμπληρώνει φέτος 16 χρόνια. Ποια θεωρείτε ότι είναι η σημαντικότερη παρακαταθήκη που έχει αφήσει στο νησί;
Το Φεστιβάλ Θεάτρου κατόρθωσε να εδραιωθεί στις καλοκαιρινές πολιτιστικές εκδηλώσεις, να αποκτήσει δική του ταυτότητα, οντότητα και να αποτελεί σήμερα έναν σοβαρό πυλώνα της καλοκαιρινής ψυχαγωγίας, τόσο για τους κατοίκους του νησιού όσο και για τους επισκέπτες και τους παραθεριστές.
Έδωσε, λοιπόν, όλα αυτά τα χρόνια την ευκαιρία και τη δυνατότητα στον κόσμο να παρακολουθήσει θέατρο από επαγγελματικούς θιάσους που περιοδεύουν σε όλη την Ελλάδα. Το κοινό να γνωρίσει και να «μεταλάβει» τις αξίες μεγάλων κειμένων Ελλήνων και ξένων συγγραφέων.
Μια σπουδαία, λοιπόν, παρακαταθήκη είναι ότι το θέατρο μπήκε στη ζωή της Αίγινας δυναμικά και το ίδιο το Φεστιβάλ έχει γίνει γνωστό και εκτός Αιγίνης. Έχει καταχωρηθεί στη θεατρική πιάτσα, έχει πάρει τη δική του θέση, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σημαντικοί ηθοποιοί οι οποίοι έρχονται και ξανά έρχονται για να παρουσιάσουν τις δουλειές τους.
Τι ξεχωρίζει στο πρόγραμμα της φετινής διοργάνωσης και τι θα θέλατε να προσέξει ιδιαίτερα το κοινό;
Κάθε χρονιά το Φεστιβάλ είναι διαφορετικό! Δεν θα ήταν σωστό να ξεχωρίσω κάποια παράσταση.
Αυτό, όμως, που κάνει τη διαφορά φέτος σε σχέση με τις προηγούμενες διοργανώσεις είναι ότι για δύο βραδιές θα παίξουμε στην αυλή του Καποδιστριακού Ορφανοτροφείου, στις γνωστές σε όλους μας Φυλακές.
Εκεί, λοιπόν, θα δοθεί η έναρξη. Θα σηκώσουμε αυλαία με την Πολυφωνική Χορωδία Αίγινας, σε ένα ιδιαίτερο πρόγραμμα με τραγούδια που γράφτηκαν και ακούστηκαν σε θεατρικές παραστάσεις σημαντικών Ελλήνων μουσικών. Αυτό θα συμβεί την Παρασκευή 24 Ιουλίου!
Επίσης, ο Δήμος Αίγινας εξασφάλισε, μετά από εισήγησή μας προς τη Δημοτική Επιτροπή, την παράσταση «ΙΩΝ» του Ευρυπίδη, παραγωγής του ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης, την Παρασκευή 6 Αυγούστου.
Θα ήταν, όμως, άδικο να μην αναφέρω και τη συμμετοχή στις υπόλοιπες παραστάσεις σημαντικών ανθρώπων του θεάτρου, όπως του βετεράνου Γ. Κωνσταντίνου, του Αιμ. Χειλάκη, του Αλ. Συσσοβίτη, του Σπ. Πούλη, του Μ. Αθανασίου, της Μ. Τουμασάτου, της Φ. Φιλοσόφου, του Π. Λουτσίδη, του Θ. Πατριαρχέα κ.ά.
Πώς έχει εξελιχθεί το Φεστιβάλ από την πρώτη χρονιά μέχρι σήμερα; Τι έχει αλλάξει περισσότερο;
Το Φεστιβάλ έχει δυναμώσει, έχει εξελιχθεί, έχει γίνει θεσμός. Και για αυτό χρειάστηκε πολύ και εντατική δουλειά.
Η ηθοποιός και σκηνοθέτης κ. Άννα Γεραλή, με πολλά όνειρα και σχέδια, έβαλε τις βάσεις, έκανε την αρχή εκεί, στον ίδιο χώρο, στην αυλή του Κυβερνείου.
Με τα χρόνια, το Φεστιβάλ έγινε γνωστό και σήμερα, όπως ανέφερα και πριν, είναι μέρος της καλοκαιρινής πιάτσας πολλών θιάσων. Έχουμε όλα αυτά τα χρόνια φιλοξενήσει πολλούς και σπουδαίους ηθοποιούς, που η αναφορά τους και μόνο είναι ένα ξεχωριστό θέμα.
Η σημαντικότερη, όμως, εξέλιξη είναι ότι έχει καταγραφεί στη συνείδηση του κόσμου, που από τον χειμώνα ήδη ρωτά για το πρόγραμμα.
Μια ακόμα σοβαρή εξέλιξη του Φεστιβάλ είναι ο μεγάλος αριθμός παραστάσεων —πέρσι είχαμε δεκατέσσερις— που καλύπτουν όλες τις προτιμήσεις και επιλογές. Ανάμεσα σε αυτές φιλοξενούνται πλέον και παραστάσεις παιδικού θεάτρου, με μεγάλη ανταπόκριση από τους μικρούς μας φίλους.
Συνεπώς, έχει αυξηθεί και ο αριθμός των θεατών, που πέρσι μόνο ξεπέρασε τις 3.000.
Πόσο έχει αγκαλιάσει η τοπική κοινωνία αυτόν τον θεσμό όλα αυτά τα χρόνια;
Η ανταπόκριση του κόσμου είναι μεγάλη και θα τολμήσω να πω ότι είναι και συγκινητική. Το Φεστιβάλ δεν σταμάτησε ούτε την εποχή του κορονοϊού, το 2020. Συνέχισε κανονικά και με μεγάλη συμμετοχή.
Το κοινό της Αίγινας έχει ανταποκριθεί σε σημείο όχι μόνο να μας δίνει χαρά και ηθική ικανοποίηση για τον κόπο που καταβάλλουμε, αλλά να μας γεμίζει και με ευθύνη για την καλύτερη διοργάνωση, την επιλογή των παραστάσεων, τις συνθήκες των παραστάσεων και την εξυπηρέτηση του κοινού.
Το τονίζουμε αυτό, καθώς το Φεστιβάλ όλα αυτά τα 16 χρόνια πραγματοποιείται σε αυλή σχολείου και όχι σε ένα κανονικό θέατρο, όπως θα έπρεπε.
Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις για τη διοργάνωση ενός θεατρικού φεστιβάλ σε ένα νησί όπως η Αίγινα;
Η διοργάνωση από μόνη της είναι ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση. Δεν έχουμε θέατρο, όπως πολλά άλλα μέρη, όπως η γειτονική Σαλαμίνα ή τα Μέθανα. Αυτό και μόνο καθιστά τη διοργάνωση ενός Φεστιβάλ μια πρόκληση, μια δοκιμασία που πρέπει να ξεπεράσουμε.
Θα πρέπει να παράσχουμε τις μεγαλύτερες εγγυήσεις, να εξασφαλίσουμε την εμπιστοσύνη των θιάσων, την αξιοπρεπή παρουσία τους και τις σωστές συνθήκες δουλειάς τους. Γιατί οι άνθρωποι αυτοί, μέσα στον καύσωνα, έρχονται να δουλέψουν, να βγάλουν το μεροκάματό τους, όσο κι αν αυτό θεωρείται αυτονόητο.
Κυρίως, όμως, έρχονται κουβαλώντας πολλοί από αυτούς μια ιστορία, ένα όνομα. Θα πρέπει, λοιπόν, να ανταπεξέλθουμε σε αυτή την πρόκληση.
Γι’ αυτό η οργανωτική επιτροπή φροντίζω προσωπικά και προτείνω να απαρτίζεται από πρόσωπα που γνωρίζουν από θέατρο και είναι ερασιτέχνες ηθοποιοί εδώ στην Αίγινα.
Υπάρχει κάποια παράσταση ή κάποια στιγμή από τα προηγούμενα χρόνια που θεωρείτε σταθμό στην ιστορία του Φεστιβάλ;
Είναι πολλές. Ίσως ξεχωρίσω αυτήν που έχει παίξει τις περισσότερες φορές, πέντε, και είναι ο μονόλογος του Β. Κατσικονούρη με πρωταγωνίστρια την κ. Κατερίνα Διδασκάλου, καθώς και το «Τάβλι» των Κεχαϊδη – Χαβιαρά, και τις δύο φορές που παρουσιάστηκε: με τους Κ. Κάππα – Νίκο Ορφανό την πρώτη φορά και με τους Γ. Σκιαδαρέση και Ι. Μιχαηλίδη τη δεύτερη. Και στις δύο περιπτώσεις «έσπασε ταμείο» η παράσταση.
Όμως δεν μπορώ να εξαιρέσω τις παραστάσεις της κ. Άννας Βαγενά, που τα πρώτα χρόνια του Φεστιβάλ ήταν συνεχής η παρουσία της και συνετέλεσε στην ενδυνάμωση του Φεστιβάλ. Το στήριξε σημαντικά.
Ποιο είναι το όραμά σας για το Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας τα επόμενα χρόνια;
Είναι δύσκολο ή παρακινδυνευμένο να μιλάς για όραμα όταν δεν υπάρχει στο νησί κατάλληλος χώρος. Ένα σύγχρονο θέατρο με σημερινή υλικοτεχνική υποδομή και συνθήκες σωστής εργασίας για τους ηθοποιούς και αξιοπρεπούς παρακολούθησης από τους θεατές.
Δυστυχώς, δεν υπάρχει χειμωνιάτικη αίθουσα ούτε καλοκαιρινό θέατρο. Αν υπήρχε, λοιπόν, ο κατάλληλος χώρος, θα μπορούσε το Φεστιβάλ να οργανώνει και τον χειμώνα παραστάσεις.
Φανταστείτε έναν κατάλληλο χώρο για τις ερασιτεχνικές ομάδες της Αίγινας, που κάνουν πολύ καλές δουλειές και ασφυκτιούν μέσα σε αίθουσες σχολείων. Φανταστείτε ένα Φεστιβάλ μαθητικού θεάτρου. Φανταστείτε ένα Φεστιβάλ με θεατρικές ομάδες από τα νησιά του Σαρωνικού. Αυτό είναι, λοιπόν, το όραμά μου, καθώς και πολλών άλλων.
Για να καταλάβετε πόσο σημαντική είναι η ύπαρξη σωστού χώρου, αρκεί να αναφέρουμε ότι έχουμε «χάσει» παραστάσεις επειδή δεν υπάρχει κατάλληλος χώρος. Μεγάλες παραστάσεις με πολυμελή θίασο δεν έρχονται λόγω έλλειψης χώρου.
Η εποχή που παιζόταν θέατρο σε γήπεδα ή σε πατάρια καφενείων ευτυχώς έχει περάσει.
Τι θα λέγατε σε έναν επισκέπτη που δεν έχει παρακολουθήσει ποτέ παράσταση του Φεστιβάλ; Γιατί αξίζει να έρθει φέτος;
Θα του έλεγα πως το 16ο Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας φιλοξενεί έναν μεγάλο αριθμό παραστάσεων μέσα σε είκοσι ημέρες, καλύπτοντας ή φιλοδοξώντας να καλύψει όλες τις επιλογές και τα ενδιαφέροντα.
Θα πρότεινα, λοιπόν, σε έναν επισκέπτη να γνωρίσει και να συμμετάσχει στα πολιτιστικά δρώμενα του νησιού, ενισχύοντάς τα με τη συμμετοχή και την παρουσία του.
Σε μια εποχή όπου η ψυχαγωγία γίνεται όλο και πιο γρήγορη και ψηφιακή, γιατί πιστεύετε ότι το θέατρο εξακολουθεί να είναι απαραίτητο;
Γιατί η υψηλή τέχνη του θεάτρου, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, φέρνει στις ψυχές μας ανάταση και σταλάζει τις αιώνιες αξίες της ζωής. Μιλά για τα πάθη των ανθρώπων, τη λύτρωση και την προσδοκία μιας καλύτερης ζωής. Μας μιλά για τη ζωή!
Γιατί στόχος του θεατρικού λόγου και της πράξης επί σκηνής είναι να μας κάνει καλύτερους.
Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία και σας περιμένουμε στις παραστάσεις μας.
Το 16ο Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας έρχεται να προστεθεί και φέτος στον πολιτιστικό χάρτη του καλοκαιριού, όχι απλώς ως μια σειρά παραστάσεων, αλλά ως μια συνάντηση του νησιού με το θέατρο, τους ανθρώπους του και τις ιστορίες που συνεχίζουν να μας αφορούν.
Σε μια εποχή όπου η καθημερινότητα γίνεται όλο και πιο γρήγορη, η θεατρική πράξη παραμένει ένας ζωντανός χώρος επαφής, σκέψης και συγκίνησης. Και για την Αίγινα, όπως προκύπτει και από τα λόγια του κ. Γιώργου Μπήτρου, το ζητούμενο δεν είναι μόνο να συνεχιστεί ένας θεσμός που άντεξε και μεγάλωσε, αλλά να αποκτήσει κάποτε και τον χώρο που του αξίζει.
Διαβάστε επίσης: Το 16ο Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας από 24 Ιουλίου έως 13 Αυγούστου
