Ελύτης, Μόραλης και Καπράλος συναντιούνταν σε ένα σπίτι όπου η ζωγραφική, οι συζητήσεις και η φιλοξενία αποτελούσαν μέρος της καθημερινότητας.
Στα Πλακάκια της Αίγινας, το σπίτι του ζωγράφου Νίκου Νικολάου συνδέθηκε με φιλίες και συναντήσεις που άφησαν το αποτύπωμά τους στην καλλιτεχνική ιστορία του νησιού. Γύρω από το τραπέζι του και στη βεράντα του βρέθηκαν ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Γιάννης Μόραλης και ο Χρήστος Καπράλος, σε μια παρέα που συζητούσε για την τέχνη και μοιραζόταν την καθημερινή ζωή στην Αίγινα.
Τις αναμνήσεις από εκείνη την εποχή καταγράφει ο Θανάσης Διαμαντόπουλος σε αφιέρωμα του Travel.gr, μέσα από τις αφηγήσεις της Δάφνης και του Θοδωρή Ζουμπουλάκη, ανιψιών του ζωγράφου.
Ένα σπίτι που μεγάλωνε μαζί με τις παρέες του
Ο Νίκος Νικολάου αγόρασε το 1964 μια έκταση 2,5 στρεμμάτων στα Πλακάκια και μετέφερε εκεί το εργαστήριό του. Το φως του νησιού και η παρουσία φίλων καλλιτεχνών συνέβαλαν στην απόφασή του να εγκατασταθεί στην Αίγινα.
Το σπίτι που μοιραζόταν με τη σύζυγό του, Αγγέλα, άλλαζε σταδιακά μορφή. Όπως θυμάται ο Θοδωρής Ζουμπουλάκης, χώροι που αρχικά προορίζονταν για εργαστήρια μετατρέπονταν σε σαλόνια, ενώ προστίθενταν νέα ατελιέ και μικρά κτίσματα για τη φιλοξενία συγγενών και φίλων.
Τα καλοκαίρια περνούσαν εκεί τα ανίψια του ζευγαριού. Τη δεκαετία του 1970, οι επισκέψεις σημαντικών προσωπικοτήτων των τεχνών είχαν γίνει μέρος της ζωής του σπιτιού, με τον Γιάννη Μόραλη να βρίσκεται σχεδόν κάθε βράδυ κοντά στον αδελφικό του φίλο.

Από το Παρίσι στα Πλακάκια
Η σχέση του Νικολάου με τον Γιάννη Μόραλη είχε ξεκινήσει πολλά χρόνια νωρίτερα, από τις σπουδές τους στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Σύμφωνα με την αφήγηση που φιλοξενεί το Travel.gr, οι δύο φίλοι μοιράστηκαν την υποτροφία που είχε κερδίσει ο Μόραλης και βρέθηκαν μαζί στο Παρίσι στα τέλη της δεκαετίας του 1930.
Η φιλία συνεχίστηκε στην Αίγινα, όπου ο Μόραλης απέκτησε το δικό του σπίτι και εργαστήριο, σχεδιασμένο από τον Άρη Κωνσταντινίδη. Το νησί έγινε τόπος δουλειάς και συνάντησης, με τον Νικολάου και τον Καπράλο σταθερά παρόντες.
Οι οικογενειακές αφηγήσεις δίνουν ιδιαίτερο βάρος στα μεγάλα τραπέζια του σπιτιού. Ο Νικολάου αναζητούσε καλά ψάρια και συνταγές, ενώ οι καλεσμένοι συζητούσαν για την τέχνη, συχνά με ένταση και διαφωνίες. Οι κουβέντες συνεχίζονταν και στη βεράντα, με θέα τη θάλασσα.
Όπως εξηγεί ο Θοδωρής Ζουμπουλάκης στο αφιέρωμα, η τοποθέτηση του γλυπτού του Μόραλη απέναντι από το σπίτι, μετά τη δωρεά του στον Δήμο Αίγινας, συνδέθηκε με την επιθυμία να θυμίζει αυτούς τους διαλόγους.
Η συνέχεια του σπιτιού σήμερα
Το 2019 ξεκίνησε η ανακαίνιση της κατοικίας και του περιβάλλοντος χώρου, με την επιμέλεια του αρχιτεκτονικού γραφείου του Θοδωρή Ζουμπουλάκη.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τα έσοδα από τους χώρους διαμονής που λειτουργούν στο κτήμα, μαζί με την οικονομική συνεισφορά της οικογένειας, στηρίζουν τη συντήρηση του μουσείου Νικολάου. Παράλληλα, η Δάφνη Ζουμπουλάκη διατηρεί την παράδοση του τραπεζιού μετά τη συγκομιδή των φιστικιών, συνεχίζοντας μια συνήθεια της Αγγέλας Νικολάου.
Οι ιστορίες αυτές φωτίζουν μια ιδιαίτερη πλευρά της Αίγινας. Στα Πλακάκια, η καλλιτεχνική δημιουργία συνδέθηκε με προσωπικές σχέσεις, ανοιχτές πόρτες και ώρες συζήτησης. Το σπίτι του Νίκου Νικολάου παραμένει ένα σημείο αναφοράς για αυτή την κληρονομιά.


Πηγή: Travel.gr — Αφιέρωμα του Θανάση Διαμαντόπουλου στο ιστορικό σπίτι του Νίκου Νικολάου στην Αίγινα
Διαβάστε επίσης: