Φίλιππος Τζίτζης: «Χωρίς κλειστό γήπεδο, το μπάσκετ στην Αίγινα σταματά στα 17 ή 18 χρόνια»

Για περισσότερο από μία δεκαετία, ο Παναιγιναϊκός προσπαθεί να κρατήσει ζωντανό το μπάσκετ στην Αίγινα, δίνοντας σε δεκάδες παιδιά τη δυνατότητα να προπονηθούν και να συμμετάσχουν σε επίσημες διοργανώσεις.

Παρά τις αγωνιστικές επιτυχίες και τη σταθερή παρουσία του συλλόγου στα πρωταθλήματα της ΕΣΚΑΝΑ, η έλλειψη κλειστού γηπέδου εξακολουθεί να αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο για την ανάπτυξη της ομάδας.

Ο πρόεδρος του Παναιγιναϊκού, Φίλιππος Τζίτζης, μιλά στο Aegina365.gr για τα περίπου 70 παιδιά των ακαδημιών, τη φιλοσοφία του συλλόγου, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι αθλητές και τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από τη δημιουργία κλειστού γηπέδου στην Αίγινα.

Ο Παναιγιναϊκός δημιουργήθηκε με βασικό στόχο την ανάπτυξη του μπάσκετ στις μικρές ηλικίες. Πόσα παιδιά συμμετέχουν σήμερα στην ακαδημία και σε ποιες ηλικιακές κατηγορίες δραστηριοποιείται ο σύλλογος;

Ο Παναιγιναϊκός δημιουργήθηκε για να στεγάσει μπασκετικά όλα τα παιδιά της Αίγινας, χωρίς να κάνει καμία διάκριση σε παιδιά και τους γονείς τους, από όπου κι αν προέρχονται. Ξεκίνησε το 2013, χωρίς καμία στήριξη, και από το μηδέν δημιουργήθηκαν ομάδες Παίδων, Εφήβων, Ανδρικού, Γυναικείου, Κορασίδων, Μίνι και Προμίνι. Πολλές φορές ξεκινήσαμε ακόμη και κάτω από το μηδέν. Συνολικά φτιάξαμε, με προπονητή, περίπου 60 ομάδες: 3 στο Ανδρικό, ομάδα και αθλητική χρονιά, 3 στις Γυναίκες, 10 στο Εφηβικό, 17 στο Παιδικό, 4 στις Κορασίδες, 15 στο Μίνι και 10 στο Προμίνι.

Φέτος ξεκινάμε από την αρχή, αφού αξιόλογοι αθλητές μας πέρασαν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που πέρασαν σε σχολές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και ειδικά στα παιδιά μας, που συνδυάζουν αθλητισμό και διάβασμα.

Για να ξεκινήσει μία ομάδα μπάσκετ χρειάζεται γήπεδο, σωστή διοίκηση, προπονητή-παιδαγωγό, ταλαντούχους παίκτες και κόσμο. Δυστυχώς, στην Αίγινα και στον Παναιγιναϊκό ποτέ δεν είχαμε το πρώτο, αλλά είχαμε ομάδες που πρωταγωνιστούν στην ΕΣΚΑΝΑ, Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Ανατολικής Αττικής.

Σήμερα συμμετέχουν περίπου 70 παιδιά στις ακαδημίες του συλλόγου, με τμήματα Εφηβικού, Παιδικού και Μίνι. Ανδρικό δεν έχουμε, γιατί δεν έχουμε κλειστό γήπεδο. Πριν από μερικά χρόνια είχαμε και Ανδρικό στη Δ΄ ΕΣΚΑΝΑ, καθώς και Γυναικείο στην Α΄ ΕΣΚΑΝΑ.

Η πορεία της ομάδας μας, με 580 αγώνες, 300 νίκες και 280 ήττες, όλα αυτά τα χρόνια χωρίς γήπεδο, είναι εντυπωσιακή. Ευχαριστούμε τους αθλητές μας, τους πρωταγωνιστές του γηπέδου, ανοικτού ή κλειστού στον Πειραιά.

Ποια είναι η φιλοσοφία σας για τα αναπτυξιακά τμήματα και τι θεωρείτε σημαντικότερο να αποκομίζουν τα παιδιά μέσα από τη συμμετοχή τους στην ομάδα;

Η φιλοσοφία μας είναι γνωστή και πετυχημένη. Τα παιδιά μαθαίνουν μπάσκετ με ένα γρήγορο και «physical game», στα όρια του φάουλ, ώστε ο αντίπαλος να κάνει το λάθος και να πετύχουμε αυτά που θέλουμε. Οι αθλητές μας μαθαίνουν να συνεργάζονται σε ένα δύσκολο, έξυπνο και απαιτητικό ομαδικό άθλημα, να παίρνουν γρήγορες αποφάσεις στην προπόνηση και στον αγώνα, με συνεργασία και ομαδικότητα. Το δύσκολο σήμερα είναι το ομαδικό και οι συνεργασίες. Η μία πάσα κάνει ευτυχισμένους δύο αθλητές: αυτόν που τη δίνει με τρόπο και αυτόν που τη δέχεται και βάζει το καλάθι.

Παράλληλα, δεν εμποδίζουμε παίκτες με υπερβολικό ταλέντο να αναπτύξουν, μέσω της ομάδας μας, τις αρετές τους, ώστε να κερδίσει η ομάδα. Είχαμε και έχουμε πολλούς καλούς παίκτες, που πλημμυρίζουν από ταλέντο. Τους θέλουν οι αντίπαλες ομάδες, ενώ τα κλιμάκια της Εθνικής τούς καλούν σε προπονήσεις.

Το σημαντικότερο που αποκομίζουν τα παιδιά από τις προπονήσεις και τους αγώνες είναι η χαρά του παιχνιδιού, τα ταξίδια, η κοινωνικότητα, η αντιπαλότητα και, στο τέλος, η νίκη ή η ήττα. Για όλους εμάς στην ομάδα, στον Παναιγιναϊκό, ο αθλητισμός είναι τρόπος ζωής και όχι μόνο 60 ή 70 λεπτά προπόνησης ή αγώνα. Εάν ο αθλητής δεν μάθει πώς να συμπεριφέρεται και εκτός γηπέδου, με τους αντιπάλους, με τους συναθλητές του, στο σχολείο και παντού, τότε δεν έχουμε καταφέρει πολλά πράγματα.

Ο προπονητής μας είναι ο στρατηγός αυτής της μεγάλης προσπάθειάς μας. Ο Αλέξης Ιωαννίδης είναι ο επικεφαλής αυτής της καθημερινής προσπάθειας και συνεχίζει για 5ο αθλητικό έτος.

Ποιες είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένα παιδί από την Αίγινα που θέλει να ασχοληθεί πιο συστηματικά και αγωνιστικά με το μπάσκετ;

Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε είναι τεράστιες. Περίπου 30 προπονήσεις αναβάλλονται κάθε χρόνο λόγω καιρού, ενώ 10 αγώνες αναβάλλονται λόγω καιρού και απαγορευτικού. Όταν η ομάδα βρίσκει ρυθμό και κερδίζει, ξαφνικά, λόγω της μη ύπαρξης κλειστού γηπέδου, τον χάνει. Χωρίς γήπεδο δεν μπορούν να υπάρξουν ομάδες μπάσκετ και βόλεϊ το 2026. Αυτό που γίνεται στην Αίγινα είναι μοναδικό, ως προς την προσπάθεια των παιδιών, του προπονητή, της διοίκησης και του κόσμου.

Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε την κορύφωση της παιδικής ομάδας μας, με τη νίκη και την πρόκριση στα play-offs επί της αήττητης Αμφιάλης, μέσα στο κλειστό της Αμφιάλης, όπου πετύχαμε 9 τρίποντα και κερδίσαμε. Δεν μπορούμε επίσης να ξεχάσουμε τη μοναδική νίκη μας επί της αήττητης ομάδας των Μεγάρων, στην Αίγινα, στην παράταση, με 400 άτομα στις κερκίδες του ανοικτού γηπέδου και τελικό σκορ 94-92. Επική νίκη, στα όρια του αθλητικού μύθου.

Ξεχωριστή ήταν και η φετινή εκτός έδρας νίκη του Εφηβικού απέναντι στον Αστέρα Αγίου Δημητρίου, μια νίκη-πρόκριση στα play-offs. Κάθε ομάδα έχει γήπεδο σε όλη την Ελλάδα, στα Μέθανα, παντού. Μόνο η Αίγινα δεν έχει γήπεδο τα τελευταία 45 χρόνια.

Ποια στήριξη έχει σήμερα ο Παναιγιναϊκός από τον Δήμο, τις ακτοπλοϊκές εταιρείες, τις τοπικές επιχειρήσεις και, φυσικά, τους γονείς των παιδιών;

Η ομάδα μας έχει την υποστήριξη, όπως έχουν όλες οι ομάδες του νησιού μας, από τον Δήμο, τη Saronic Ferries και τους γονείς των παιδιών.

Υπάρχει ενδιαφέρον από κορίτσια για το άθλημα και σε ποιο στάδιο βρίσκεται η προσπάθεια δημιουργίας ενός σταθερού γυναικείου ή αναπτυξιακού τμήματος κοριτσιών;

Η ομάδα μας είχε Γυναικείο τμήμα στην Α΄ ΕΣΚΑΝΑ πριν από μερικά χρόνια και, επειδή κερδίζαμε στην Αίγινα την αντίπαλη ομάδα, στο ανοικτό, μας τιμώρησαν να παίζουμε στα Μέθανα και μετά στην έδρα του αντιπάλου. Είχαμε καλή, ανταγωνιστική ομάδα και πολλές παίκτριες από την Αίγινα και εκτός Αίγινας. Ήταν η καλύτερη ομάδα όλων των εποχών στην Αίγινα, στο γυναικείο μπάσκετ.

Άμα, όμως, είσαι ανταγωνιστικός, τότε κάποιοι εκτός Αίγινας προσπαθούν να σε στείλουν να παίζεις μακριά από τη φυσική σου έδρα, για να είσαι λιγότερο ανταγωνιστικός. Αυτό έκαναν πιο παλιά στον Σαρωνικό Αίγινας, στο Ανδρικό, που τον έστειλαν να παίζει στον Μίλωνα, στη Νέα Σμύρνη, επειδή τους κέρδιζε όλους στην Αίγινα. Μέχρι τα Μέθανα τα καταφέραμε, όσο υπάρχει η Saronic, και πηγαίναμε με το πλοίο στα Μέθανα. Είχαμε και κόσμο από την Αίγινα και τα Μέθανα. Ήταν πολύ μεγάλες επιτυχίες για το αιγινήτικο μπάσκετ στις γυναίκες.

Τι χρειάζεται, σε επίπεδο συμμετοχών, προπονητών και υποδομών, ώστε αυτή η προσπάθεια να οδηγήσει μελλοντικά στη δημιουργία μιας γυναικείας ομάδας του Παναιγιναϊκού;

Η δημιουργία ενός κλειστού γηπέδου θα ξαναζωντανέψει το ενδιαφέρον για τη δημιουργία γυναικείας ομάδας και τμήματος Κορασίδων. Πιστεύω, όμως, ότι τέτοια γυναικεία ομάδα και τέτοια ομάδα Κορασίδων δεν θα ξαναβγεί στο μέλλον. Ίσως μετά από 100 χρόνια.

Η έλλειψη κλειστού γηπέδου αποτελεί εδώ και χρόνια ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα για την ομάδα. Πόσο επηρεάζει σήμερα τις προπονήσεις, τους αγώνες και γενικότερα την ανάπτυξη του συλλόγου;

Με κλειστό γήπεδο η ομάδα μας θα είχε άλλη δυναμική σε αθλητές και κόσμο. Αυτό είναι σίγουρο. Έχουμε πετύχει, ως Παναιγιναϊκός, 300 νίκες σε 580 αγώνες μέχρι σήμερα. Έχουμε αναδειχθεί μία φορά πρωταθλητές Παίδων ΕΣΚΑΝΑ, στη Γ΄ Παίδων, και έχουμε περάσει στα play-offs της ΕΣΚΑΝΑ πάνω από 10 φορές, με ομάδες μπάσκετ που φτιάχτηκαν από το μηδέν ή ακόμη και κάτω από το μηδέν. Είχαμε, επίσης, πολύ καλές συμμετοχές και πορείες στο Ανδρικό και στο Γυναικείο, στην ΕΣΚΑΝΑ.

Με ένα κλειστό γήπεδο, όμως, αλλάζει όλη η κατάσταση: περισσότερες νίκες στην ΕΣΚΑΝΑ, περισσότερα παιδιά και πιο ανταγωνιστικές ομάδες. Χωρίς γήπεδο, το μπάσκετ στην Αίγινα σταματά για τα παιδιά στα 17 ή 18 χρόνια, περίπου στη Β΄ ή στη Γ΄ Λυκείου. Με γήπεδο αλλάζει η δυναμική.

Έχουν υπάρξει συζητήσεις και προτάσεις για τη δημιουργία κλειστού γηπέδου ή ακόμη και για μια λύση τύπου «μπαλόνι». Υπάρχει κάποια νεότερη εξέλιξη, κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο ή χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση του έργου;

Για το γήπεδο έχουμε κάνει ό,τι περνά από το χέρι μας και από τη θέση μας τόσα χρόνια: ως δημοτικός σύμβουλος, ως ομάδα, ως αντιδήμαρχος για 1 έτος και ως πρόεδρος Αθλητικού Οργανισμού για 15 μήνες. Έχουμε φέρει πάνω από 3 φορές ως θέμα τακτικής συνεδρίασης στο Δημοτικό Συμβούλιο το κλειστό γυμναστήριο Αίγινας, ήδη από το 2008. Η διοίκηση τότε προσπάθησε μέσω ΣΔΙΤ, αλλά…

Το 2013 συναντηθήκαμε με τον γραμματέα Αθλητισμού, κ. Σταύρο Δουβή, για το κλειστό, αλλά σε λίγο καιρό άλλαξε η κυβέρνηση και έφυγε από τη θέση του. Λίγο αργότερα συναντηθήκαμε με τον τότε υφυπουργό Αθλητισμού, κ. Ανδριανό, αλλά οι προτεραιότητες για τα κλειστά γήπεδα στην Αργολίδα ήταν πιο έντονες και πιεστικές από ό,τι στην Αίγινα. Εάν δει κάποιος τα κλειστά που φτιάχτηκαν τότε στην Αργολίδα και στο Ναύπλιο, θα καταλάβει.

Το 2019 συναντηθήκαμε με τον μεγαλύτερο πρόεδρο στην Ελλάδα. Ήρθε στην Αίγινα, μας υποσχέθηκε ότι θα φτιάξει ένα κλειστό στο νησί και, την επόμενη μέρα, όταν επικοινώνησαν από το γραφείο του με τον Δήμο Αίγινας για να ξεκινήσουν το γήπεδο, ενημερώθηκαν από τον Δήμο: «Δεν χρειάζεται να κάνετε κάποια προσπάθεια για το κλειστό. Προχωράει στο κτήμα Γκίκα».

Τον Ιανουάριο του 2022, στην Οικονομική Επιτροπή του Δήμου Αίγινας, στην οποία ήμασταν τακτικό μέλος, προτείναμε τη δημιουργία κλειστού τύπου «μπαλόνι» από τον Δήμο Αίγινας, με ίδια έσοδα. Η πρότασή μας έγινε αποδεκτή από τον πρόεδρο της Οικονομικής Επιτροπής και όλα τα μέλη. Από τότε μέχρι σήμερα το αίτημα έχει περάσει από πολλά στάδια και, με τον σημερινό δήμαρχο και τους αντιδημάρχους, από το 2024 είμαστε πιο κοντά από ποτέ. Άλλωστε, ήταν μία από τις πρώτες προεκλογικές δεσμεύσεις μας το 2023.

Τον Ιούλιο του 2023 είχαμε συνάντηση με τον πρόεδρο της ΕΟΚ και τον δήμαρχο Αίγινας για ένα κλειστό τύπου «μπαλόνι». Τον Μάιο του 2024 είχαμε νέα συνάντηση με τον πρόεδρο της ΕΟΚ και τον τότε αντιδήμαρχο Αθλητισμού του Δήμου Αίγινας, κ. Μαρίνο, για το ίδιο θέμα. Τότε καταφέραμε και πήραμε το 3×3 της ΕΟΚ για πρώτη φορά στην Αίγινα, τον Μάιο του 2025.

Τον Δεκέμβριο του 2024, ως ομάδα της Αίγινας, ο Παναιγιναϊκός, συναντηθήκαμε με τον υφυπουργό Αθλητισμού, κ. Βρούτση, για το θέμα του κλειστού τύπου «μπαλόνι» στην Αίγινα. Ο υφυπουργός δεσμεύτηκε, παρουσία του μεγαλύτερου και καλύτερου διευθυντή του Πειραιά, για ένα χρηματικό ποσό ως ενίσχυση για το κλειστό γυμναστήριο Αίγινας, εφόσον του καταθέσουμε, εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, τοπογραφικό του χώρου και μελέτη για το κλειστό.

Σήμερα, τον Ιούλιο του 2026, ο υπουργός κ. Λιβάνιος, με την παρουσία του υφυπουργού κ. Κατσαφάδου και του δημάρχου μας, έχουν προχωρήσει τις διαδικασίες που όλοι περιμένουμε.

Η πορεία του Παναιγιναϊκού αποδεικνύει ότι στην Αίγινα υπάρχουν παιδιά με διάθεση και ταλέντο, προπονητές και άνθρωποι πρόθυμοι να στηρίξουν το μπάσκετ.

Αυτό που εξακολουθεί να λείπει είναι μια σύγχρονη κλειστή αθλητική εγκατάσταση, η οποία θα επιτρέψει στις ομάδες του νησιού να προπονούνται και να αγωνίζονται με συνέπεια όλο τον χρόνο.

Με τις διαδικασίες για το κλειστό γήπεδο να φαίνεται ότι έχουν προχωρήσει, το ζητούμενο πλέον είναι οι συζητήσεις και οι δεσμεύσεις των τελευταίων ετών να μετατραπούν σε ένα συγκεκριμένο έργο.

Μείνετε συντονισμένοι στο site μας για συνεντεύξεις και αφιερώματα που αναδεικνύουν πρόσωπα, δράσεις και ιστορίες της Αίγινας.