Ο επικεφαλής των Aegina Shakers μιλά στο Aegina365.gr για την πρόταση κατασκευής γηπέδου με αεροϋποστηριζόμενο θόλο, τις προοπτικές του μπάσκετ στο νησί και τους στόχους της ομάδας για τη νέα σεζόν
Η υποβολή πρότασης χρηματοδότησης από τον Δήμο Αίγινας για την κατασκευή γηπέδου μπάσκετ με αεροϋποστηριζόμενο θόλο επαναφέρει στο προσκήνιο ένα αίτημα που παραμένει ανεκπλήρωτο εδώ και περίπου τέσσερις δεκαετίες: τη δημιουργία ενός κλειστού αθλητικού χώρου στο νησί.
Ο επικεφαλής των Aegina Shakers, Σπύρος Κάτσας, μιλά στο Aegina365.gr για τη νέα προσπάθεια, εξηγεί γιατί θεωρεί τον αεροθόλο την πιο άμεση και ρεαλιστική λύση και ανατρέχει στις προηγούμενες απόπειρες που δεν προχώρησαν.
Παράλληλα, αναφέρεται στη συμβολή των Aegina Shakers στην επαναφορά του ζητήματος στη δημόσια συζήτηση, παρουσιάζει τις μεταγραφές και τους αγωνιστικούς στόχους της ομάδας για τη σεζόν 2026-2027 και στέλνει μήνυμα ενότητας προς την τοπική κοινωνία και την αυτοδιοίκηση.
Σπύρο, οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές. Ξεκινάμε με τα νέα: ο Δήμος Αίγινας φαίνεται να προχωρά στην υποβολή πρότασης χρηματοδότησης για γήπεδο μπάσκετ με αεροϋποστηριζόμενο θόλο. Πώς το σχολιάζεις;
Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση και τη φιλοξενία στο site σας. Να ευχηθώ κάθε επιτυχία σε αυτό το εγχείρημα.
Πράγματι, οι εξελίξεις σχετικά με το γηπεδικό είναι σημαντικές, αλλά ας τις πάρουμε από την αρχή.
Η λύση που υπήρχε μέχρι σήμερα για το κλειστό γήπεδο στην Αίγινα αφορούσε το κτήμα Γκίκα, για το οποίο διαβάζαμε κατά καιρούς μόνο για μελέτες. Η συγκεκριμένη περίπτωση φάνηκε εκ του αποτελέσματος ότι δεν μπορούσε να προχωρήσει για διάφορους λόγους, με κυριότερο το ζήτημα της υδρογεωτεχνικής μελέτης, λόγω της εγγύτητας με το νεκροταφείο. Έτσι χάθηκαν όλα αυτά τα χρόνια.
Σήμερα, η περίπτωση του αεροϋποστηριζόμενου θόλου αποτελεί την πιο οικονομική και την πιο γρήγορη λύση. Η κατασκευή ενός κλασικού κλειστού γηπέδου προϋποθέτει την ύπαρξη Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου, το οποίο δεν υπάρχει.
Επομένως, πρόκειται για μια θετική εξέλιξη για τον αθλητισμό του νησιού, για το βόλεϊ και κυρίως για το μπάσκετ, το οποίο δεν έχει ούτε τη λύση του ΕΠΑΛ ως προς τις υποδομές. Και οι υποδομές αποτελούν αποδεδειγμένα το βασικό θεμέλιο για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε.
Το κτήμα Ρουκ βρίσκεται σε μια τοποθεσία που λύνει αρκετά προβλήματα. Είναι, όμως, σημαντικό να αναφέρουμε ότι θα χρειαστούν και παράπλευρες εργασίες για τη διαμόρφωση του πάρκινγκ και του περιβάλλοντος χώρου, πάντοτε με σεβασμό και χωρίς να αλλοιωθεί το περιβάλλον και το σπίτι της αείμνηστης Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ.
Η λύση του θόλου θα δώσει αρχικά τη δυνατότητα να μη χάνονται προπονήσεις κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Θα επιτρέψει, επίσης, να οργανωθούν καλύτερα οι ακαδημίες και να προσελκύσουν περισσότερα παιδιά.
Παράλληλα, εφόσον το γήπεδο κατασκευαστεί σύμφωνα με τις προδιαγραφές της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού, θα μπορεί να αδειοδοτηθεί και να φιλοξενεί αγώνες ανδρικών και γυναικείων ομάδων στην Αίγινα, για πρώτη φορά μετά το 2014.
Προσωπικά, και για να είμαι επιεικής, με στενοχωρεί το γεγονός ότι η Σαλαμίνα διαθέτει εδώ και χρόνια δύο κλειστά γήπεδα, στα οποία πραγματοποιούνται ακόμη και αγώνες χάντμπολ και φούτσαλ, ενώ και τα Μέθανα έχουν γήπεδο εδώ και μία δεκαετία, παρότι διαθέτουν μόλις 1.350 μόνιμους κατοίκους.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πριν από μία δεκαετία τα τμήματα του Παναιγιναϊκού ταξίδευαν τον χειμώνα στα Μέθανα για να αγωνιστούν.
Θεωρώ, λοιπόν, ότι το κλειστό γήπεδο στην Αίγινα πρέπει επιτέλους να προχωρήσει και αυτή η προσπάθεια να μην εγκαταλειφθεί ξανά.
Η απόφαση αφορά την υποβολή πρότασης, επομένως βρισκόμαστε ακόμη πολύ νωρίς στη διαδικασία. Πόσο αισιόδοξος είσαι ότι αυτή τη φορά το έργο θα προχωρήσει μέχρι το τέλος, έπειτα από περίπου 40 χρόνια υποσχέσεων;
Αρχικά, καλό είναι να αναφέρουμε ορισμένα γεγονότα για να μην ξεχνάμε τι έχει προηγηθεί όλα αυτά τα χρόνια.
Στα μέσα περίπου της δεκαετίας του 1980, όταν είχε δημιουργηθεί η ομάδα μπάσκετ του Σαρωνικού, με διοίκηση τους κυρίους Μιχάλη Παπαδόπουλο, Διονύση και Μιχάλη Γαλάρη και πρόεδρο τον αείμνηστο Στέλιο Λαδά, όπως φυσικά και άλλους ανθρώπους, είχε αγοραστεί ακόμη και ο σιδερένιος σκελετός για να κλειστεί το υφιστάμενο ανοιχτό γήπεδο. Όλοι γνωρίζουμε ποιο ήταν τελικά το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας.
Το 2009, με την επανασύσταση του μπασκετικού Σαρωνικού από τον σημερινό πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου, κ. Φίλιππο Τζίτζη, επανήλθε και το θέμα του κλειστού γηπέδου.
Στη συνέχεια, την περίοδο 2012-2014, άνθρωποι της ομάδας, όπως οι Γιώργος Βογιατζόγλου, Γιάννης Ρετσίνας, Κώστας Δρόσος, Στάθης Νικολούζος, Πέτρος Λορέντζος και Τάκης Μαρίνης —και σίγουρα ξεχνώ κι άλλους— κυνήγησαν πραγματικά το ζήτημα, έχοντας σχέδιο για τον πεντάδρομο της Κυψέλης. Έπειτα, για περίπου μία δεκαετία, σταμάτησαν τα πάντα.
Φτάνουμε, λοιπόν, στο 2024, όταν ο Δήμος Αίγινας ξεκίνησε για πρώτη φορά το σχέδιο κατασκευής κλειστού γηπέδου με αεροϋποστηριζόμενο θόλο.
Ο κ. Νίκος Μαρίνος, μέσω της νεοσύστατης τότε Αντιδημαρχίας Αθλητισμού, είχε έρθει σε επικοινωνία με δήμους που είχαν ήδη κατασκευάσει τέτοιου είδους γήπεδα, αλλά και με δήμους που είχαν αντίστοιχα σχέδια και σήμερα βλέπουμε να πραγματοποιούν εγκαίνια. Είμαι σε θέση να το γνωρίζω, καθώς έχουμε επισκεφθεί μαζί ανάλογες εγκαταστάσεις στην Αττική.
Σήμερα, θεωρώ ότι θα γνωρίζουμε περίπου τον Νοέμβριο αν η πρόταση της Αίγινας προς το Υπουργείο Εσωτερικών έχει εγκριθεί.
Πιστεύω ότι έχει γίνει μια αξιόλογη προσπάθεια από τον δήμαρχο Αίγινας, κ. Ζορμπά, σε συνεργασία με τον βουλευτή της περιφέρειάς μας και υπουργό κ. Κατσαφάδο. Ας αναφέρουμε ότι αντιπροσωπεία της ομάδας μας είχε συναντηθεί μαζί του για το συγκεκριμένο θέμα τον Νοέμβριο του 2025.
Εφόσον εγκριθεί η πρόταση, θα ακολουθήσουν η διαγωνιστική διαδικασία και η υπογραφή της σύμβασης. Θα θέλαμε, όταν αυτό καταστεί δυνατό, να δοθεί και ένα σαφές χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση του έργου.
Πόσο διαδεδομένη είναι η λύση του αεροϋποστηριζόμενου θόλου σε άλλα μέρη της Ελλάδας και μέχρι πού πιστεύεις ότι μπορεί να οδηγήσει το μπάσκετ της Αίγινας;
Στην Αττική υπάρχει αντίστοιχο γήπεδο που χρησιμοποιείται από τις ακαδημίες χάντμπολ του Ολυμπιακού στο Δελφινάριο. Υπάρχει επίσης γήπεδο μπάσκετ που χρησιμοποιείται από τις ακαδημίες του Πανιωνίου, στο «Ανδρέας Βαρίκας» στην Πλατεία Νέας Σμύρνης.
Ανάλογη εγκατάσταση διαθέτει και η Γλυφάδα, όπου διεξάγονται αγώνες της τοπικής μας ένωσης, της ΕΣΚΑΝΑ, ενώ στα Λιόσια η ΑΕΚ έχει στεγάσει τα τελευταία δύο χρόνια τις ακαδημίες της.
Ας δούμε, όμως, και τα παραδείγματα νησιωτικών δήμων. Ο Δήμος Ερέτριας στην Εύβοια ξεκίνησε την ιδέα αυτή στα τέλη του 2022 και πριν από έναν μήνα εγκαινίασε το γήπεδό του, παρουσία του αρμόδιου για θέματα μικρών εθνικών ομάδων της ΕΟΚ και παλαίμαχου αθλητή του Παναθηναϊκού, Κώστα Τσαρτσαρή.
Την προηγούμενη εβδομάδα στήθηκε ανάλογο γήπεδο στη Σκάλα Καλλονής της Λέσβου και τον Σεπτέμβριο προγραμματίζονται τα εγκαίνια.
Βλέπουμε, επομένως, ότι πρόκειται για μια αρκετά διαδεδομένη λύση. Μπορεί να στεγάσει τις ακαδημίες, να προσφέρει προοπτική στα νέα παιδιά και να μη χαθεί ακόμη μία γενιά Αιγινητών αθλητών.
Μπορεί, επίσης, να οδηγήσει περισσότερα παιδιά στον αθλητισμό και να επιτρέψει την επαναλειτουργία του μπάσκετ και του βόλεϊ σε ανδρικό και γυναικείο επίπεδο, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως κίνητρο για την επόμενη γενιά.
Ο κ. Τζίτζης, σε πρόσφατη συνέντευξή του σε εσάς, ανέφερε πολύ σωστά ότι σήμερα το μπάσκετ στην Αίγινα σταματά στην ηλικία των 17 ετών.
Θεωρώ ότι με ένα κλειστό γήπεδο η ανδρική ομάδα θα μπορούσε στο μέλλον να φτάσει ακόμη και στις εθνικές κατηγορίες. Πρόκειται φυσικά για προσωπική άποψη και για έναν μακρινό ακόμη στόχο.
Υπάρχει και ένας άλλος δρόμος, πιθανώς πιο σύντομος από την ΕΣΚΑΝΑ: η αντίστοιχη περιφέρεια Αργολίδας και Κορινθίας, η οποία έχει λιγότερες τοπικές κατηγορίες και πιο βατό αγωνιστικό επίπεδο.
Αργότερα, εφόσον το νησί ενδιαφέρεται πραγματικά να προχωρήσει, θα πρέπει οπωσδήποτε να δημιουργηθεί και ένα κανονικό κλειστό γήπεδο.
Πριν από λίγα χρόνια, όμως, με ανάλογο τρόπο ξεκίνησαν και στη Μύκονο. Κάθε δύο χρόνια πραγματοποιούσαν συνεχώς βελτιώσεις, πέρυσι αγωνίστηκαν για πρώτη φορά στην Α1 και φέτος θα παίξουν στην Ευρώπη. Τον ίδιο δρόμο ξεκινά τώρα και η Σύρος.
Η Αίγινα, με περίπου 13.000 εγγεγραμμένους μόνιμους κατοίκους, με έναν πραγματικό πληθυσμό που φτάνει τους 17.000 ή ακόμη και τους 20.000 κατοίκους, με μια τουριστική περίοδο που ουσιαστικά σταματά για μόλις δύο μήνες και με απόσταση 40 λεπτών από τον Πειραιά, είναι δυνατόν να μην έχει κλειστό γήπεδο;
Ας το δούμε και λίγο τοπικιστικά, επιτέλους.
Νιώθεις ότι η δράση των Aegina Shakers, το δελτίο Τύπου και ο αγώνας-ορόσημο που διοργανώσατε το φθινόπωρο του 2025 για να σας γνωρίσει ο κόσμος της Αίγινας συνέβαλαν στο να μπει επιτέλους το θέμα σε τροχιά;
Δεν μας ενδιαφέρει πραγματικά καθόλου να ακουστούν τα ονόματά μας. Ούτε στο ελάχιστο. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να δημιουργηθεί το κλειστό γήπεδο.
Μπορεί να φτιαχτεί αύριο το γήπεδο και να μη μας αναγνωρίζει κανείς στον δρόμο; Το αγοράζω εδώ και τώρα.
Η ομάδα ξεκίνησε πρόπερσι στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα του Atlas Basket. Πέρυσι προσπάθησα να αποκτήσει περισσότερο αιγινήτικο χρώμα.
Μια συνέντευξη που είχα δώσει τότε στον καλό μου φίλο Σταύρο Ρωπαΐτη και στο AeginaPortal βοήθησε ώστε να επιστρέψουν στο μπάσκετ αθλητές όλων των ηλικιών, οι οποίοι το είχαν σταματήσει για χρόνια.
Με πολλούς βρεθήκαμε ξανά. Αρκετοί ήθελαν να συμμετάσχουν, αλλά δεν μπορούσαν, με άλλους γνωριστήκαμε καλύτερα, ενώ φέτος ήρθαν στην ομάδα ακόμη περισσότεροι.
Ο αγώνας που πραγματοποιήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2025 στο Ανοιχτό Γήπεδο της Αίγινας, με κεντρικό σύνθημα «Αγωνιζόμαστε για το γήπεδό μας», εμπνευσμένο από τον κ. Σωτήρη Μαργέλλο, μας γέμισε χαρά.
Για την πραγματοποίηση του αγώνα μάς βοήθησαν πάρα πολλοί άνθρωποι από την τοπική κοινωνία. Είδαμε το γήπεδο γεμάτο κόσμο και παιδιά που δεν είχαν ποτέ ξανά παρακολουθήσει ανδρική ομάδα της Αίγινας να αγωνίζεται στο νησί.
Για λίγο επιστρέψαμε στην εποχή κατά την οποία το γήπεδο γέμιζε κάθε Κυριακή στις 12 το μεσημέρι.
Πιστεύω, λοιπόν, ότι η προσπάθειά μας βοήθησε να επανεκκινήσει η συζήτηση για το κλειστό γήπεδο.
Θα προσπαθήσουμε και φέτος να αγωνιστούμε στο Ανοιχτό, με μια ακόμη πιο οργανωμένη διοργάνωση και σε καλύτερη εποχή. Από την πλευρά μας, θα συνεχίσουμε σίγουρα αυτόν τον αγώνα.
Τι κινήσεις έχετε κάνει φέτος ως ομάδα; Υπάρχει βοήθεια από την τοπική κοινωνία, τους φορείς, τις επιχειρήσεις και τον κόσμο του νησιού;
Υπάρχει βοήθεια από την τοπική κοινωνία της Αίγινας. Είναι ακόμη πολύ νωρίς στη σεζόν, αλλά θα πραγματοποιηθούν δράσεις και θα αναφέρουμε όλους όσοι μας στηρίζουν την κατάλληλη στιγμή.
Η αλήθεια είναι ότι αυτή την περίοδο δεν χρειαζόμαστε πάρα πολλά πράγματα, καθώς αγωνιζόμαστε στον Κορυδαλλό και στη Νίκαια.
Όταν, με το καλό, αγωνιστεί ξανά ομάδα στο νησί, πιστεύω ότι όλοι θα βρίσκονται κοντά μας.
Σε αγωνιστικό επίπεδο, θα έλεγα ότι φέτος έχουμε ένα «κύμα επαναπατρισμού» και μια γενικευμένη συστράτευση.
Θέλω να ευχαριστήσω τον Στέλιο Τζίτζη, ο οποίος έχει αναλάβει χρέη τεχνικού διευθυντή και κλείνει τη μία μεταγραφή μετά την άλλη.
Οπωσδήποτε πρέπει να αναφέρουμε πρώτη τη μεγάλη μας μεταγραφική «βόμβα». Ο Παύλος Καρβούνης, ο οποίος έχει αγωνιστεί σε όλες τις εθνικές κατηγορίες και σε όλα τα μήκη και πλάτη της χώρας, θα είναι για πρώτη φορά μέλος ομάδας της Αίγινας και θα μας καθοδηγήσει.
Αποτελεί παράδειγμα για κάθε νέο αθλητή, λόγω της συνέπειας με την οποία υπηρετεί το άθλημά μας.
Στην ομάδα ήρθαν φέτος επίσης ο Βαγγέλης Μούρτζης και ο Γιώργος Πετράς.
Θέλω, όμως, να ευχαριστήσω και τους παλαιότερους που συνεχίζουν. Τον Γρηγόρη Γαλάνη, ο οποίος τρέχει κάθε βράδυ μετά το νοσοκομείο για να παίξει για την Αίγινα και παράλληλα ασχολείται ενεργά με την ομάδα.
Τον Μέμο Κουνάδη και τον Νότη Μπήτρο, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν τον «Σαρωνικό των ανόδων» της προηγούμενης δεκαετίας.
Ιδιαίτερα σημαντικοί για την προσπάθειά μας είναι και οι νεότεροι αθλητές, ο Γιάννης Βουλγαράκης και ο Μαχμούτ Ζάκι, οι οποίοι θα ηγηθούν φέτος της ομάδας μας στις τέσσερις γραμμές του παρκέ.
Μαζί μας βρίσκεται και ο Τάκης Βουλγαράκης, ο οποίος έρχεται όποτε μπορεί και παραμένει δίπλα μας, όπως και ο Όμηρος Ψωμιάδης.
Θέλω ακόμη να αναφερθώ σε έναν Σουβαλιώτη αθλητή που ίσως πολλοί να μη γνωρίζουν, τον Χρήστο Χαρατσή. Εκτός από σημαντικός παίκτης, έχει αναλάβει και πολλά ζητήματα της ομάδας στο παρασκήνιο.
Θέλω να κάνω ιδιαίτερη αναφορά στον φίλο και συμπαίκτη μας, Σώζο Χαρτοφύλαξ, ένα από τα γνώριμα πρόσωπα του αιγινήτικου μπάσκετ, ο οποίος έχει αγωνιστεί τόσο στον Σαρωνικό και τον Παναιγιναϊκό όσο και σήμερα στους Aegina Shakers. Παρά το απαιτητικό επαγγελματικό του πρόγραμμα, που τον αναγκάζει συχνά να βρίσκεται εκτός Ελλάδας, παραμένει ενεργό μέλος της ομάδας και στηρίζει ουσιαστικά την προσπάθειά μας. Ήταν, επίσης, ο άνθρωπος που μας έφερε σε επικοινωνία με το Aegina365.gr και συνέβαλε καθοριστικά στο να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη, γι’ αυτό και θέλω να τον ευχαριστήσω ιδιαίτερα.
Φυσικά, υπάρχουν και παιδιά από τον Πειραιά, τα οποία είναι όλα εξαιρετικοί χαρακτήρες και πολύ καλοί παίκτες.
Οι αθλητές μας θα ανακοινώνονται μέσα από τις σελίδες των Aegina Shakers στα social media. Γι’ αυτό καλούμε όσους δεν μας ακολουθούν ακόμη να το κάνουν, ώστε να ενημερώνονται για τους αγώνες και όλα τα νέα της ομάδας.
Μπαίνοντας στη σεζόν 2026-2027, ποιοι είναι οι αγωνιστικοί στόχοι της ομάδας στο Atlas Basket; Θα παραμείνετε στον Νότιο Όμιλο ή στοχεύετε σε νέα άνοδο;
Το ρόστερ που έχουμε δημιουργήσει είναι μεγάλο και αρκετά ποιοτικό. Η σεζόν, όμως, ξεκινά τον Σεπτέμβριο και, αν φτάσεις μέχρι το τέλος, ολοκληρώνεται τον Ιούνιο.
Το σημαντικό είναι να έχουμε συνέπεια, να βρούμε χημεία ως ομάδα και να είμαστε έτοιμοι μετά το Πάσχα.
Ο στόχος μας είναι τότε να παρουσιάσουμε τον καλύτερό μας εαυτό στα play off και να διεκδικήσουμε την πρόκριση στο Final Four.
Η συμμετοχή στο Final Four θα σημαίνει αυτομάτως άνοδο στην πρώτη κατηγορία, η οποία αποτελεί τον βασικό αγωνιστικό μας στόχο. Παράλληλα, μέσα από δύο ακόμη αγώνες θα έχουμε τη δυνατότητα να διεκδικήσουμε και το πρωτάθλημα.
Θέλουμε, επομένως, να φτάσουμε μέχρι το τέλος της διαδρομής και την επόμενη χρονιά να αγωνιστούμε στη μεγάλη κατηγορία.
Στη συνέχεια, όταν ολοκληρωθεί αυτός ο κύκλος, ελπίζω να είναι έτοιμο και το κλειστό γήπεδο και οι περισσότεροι από εμάς να βρισκόμαστε στην κερκίδα, παρακολουθώντας την προσπάθεια της ομάδας στο νησί.
Και για να προλάβω την επόμενη ερώτησή σας, δεν γνωρίζω αν οι Aegina Shakers θα μεταφερθούν κάποτε στην Αίγινα.
Ας αποτελέσουν απλώς το όχημα που θα βοηθήσει να επιστρέψει το μπάσκετ στο νησί, όπως ο Παναιγιναϊκός και οι άνθρωποί του αποτελούν τον λόγο για τον οποίο υπάρχουν ακόμη ακαδημίες μπάσκετ στην Αίγινα, παρά τις αντίξοες συνθήκες.
Η προσωπική μου άποψη είναι ότι ένα είναι το πραγματικό brand name του νησιού: η φανέλα του Σαρωνικού πρέπει να εμφανιστεί ξανά μέσα στο κλειστό γήπεδο.
Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στους Αιγινήτες φιλάθλους και στην τοπική αυτοδιοίκηση, τώρα που το θέμα ανοίγει ξανά επίσημα; Και εφόσον προχωρήσει το γήπεδο με τον αεροθόλο, πώς φαντάζεσαι το μέλλον του μπάσκετ στην Αίγινα;
Το μήνυμα που θα ήθελα να περάσει μέσα από αυτή τη συνέντευξη είναι μόνο ένα.
Γνωρίζω ότι αυτό που θα ζητήσω είναι δύσκολο, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς και ας το σκεφτούμε καλά: πρέπει να υπάρξει πνεύμα ενότητας και ομοψυχίας.
Η τοπική κοινωνία του νησιού μας πρέπει να είναι συντεταγμένη. Η Αίγινα αξίζει μεγάλα έργα.
Το νερό ήταν ένα τέτοιο έργο, το οποίο επίσης χρειάστηκε δεκαετίες για να προχωρήσει. Πρέπει, όμως, να συνεχίσουμε παρακάτω.
Η γεωγραφική θέση της Αίγινας βοηθά σημαντικά. Νομίζω ότι ο Δήμος Αίγινας και όλοι οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι φορείς έχουν μπροστά τους μια τεράστια ευκαιρία, αλλά και μια μεγάλη ευθύνη.
Έχουν τη δυνατότητα να αφήσουν στο νησί ένα σημαντικό έργο, το οποίο θα ωφελήσει ολόκληρη την τοπική κοινωνία και όχι μόνο τον χώρο του αθλητισμού.
Η προσπάθεια δεν πρέπει να επηρεαστεί από μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις και το έργο πρέπει να προχωρήσει με τις μικρότερες δυνατές καθυστερήσεις. Ας το σκεφτούμε, λοιπόν, καλά όλοι μας. Η Αίγινα αξίζει αυτό το έργο.
Μείνετε συντονισμένοι στο site μας για συνεντεύξεις και αφιερώματα που αναδεικνύουν πρόσωπα, δράσεις και ιστορίες της Αίγινας.
